Geslaagde Seniorenmiddag Turftrappers

Zaterdag 31-01-2026: Als het carnavalsgeweld in Slagharen weer losbarst en het bloed weer begint te kriebelen, bijten normaal de ouderen in het dorp steevast ieder jaar het spits af. vandaag hield Carnavalsvereniging de Turftrappers uit Turfgat weer haar jaarlijkse Seniorencarnaval. Vele mensen hebben in de theaterzaal van het Kronkelhonk (het Multifunctioneel dorpshuis van Slagharen) genoten van toneelvereniging Adjanican’, die een leuke klucht met de titel “Non-Actief” op de planken bracht. Het was al met al een zeer komisch stuk. De muzikale omlijsting kwam deze middag van Duo Dut Wat! (Wies Hultink en Gijs de Bruijn). De dansmariekes hebben ook weer een leuk dansje laten zien aan het aanwezige publiek.

Deze middag werd Gerrit Remmerink van Toneelvereniging Adjanican uit Slagharen verheven in de ridderstand. Prins Rob de eerste overhandigde hem/haar de versierselen een oorkonde en een bos bloemen in het bijzijn van velen. 

Prins Rob de eerste sprak de volgende mooie woorden over Gerrit: Voordat we naar de koffie en de borrel gaan in de pauze, zou graag ik iemand naar voren willen vragen om mijn eerste officiële huldiging te doen als Prins. (als dat maar goed komt) En in mijn ogen is het niet zomaar iemand. lk wil iemand naar voren vragen die net als mij van oorsprong ook import is. Maar inmiddels ook aardig is ingeburgerd. Graag zou ik Gerrit Remerink willen vragen om naar voren te komen. 

Gerrit, ook alweer 30 jaar woonachtig in het Turfgat. Vanaf 1996 alweer het is een cliché als ik ga zeggen dat de tijd snel gaat maar het is natuurlijk wel zo. 

Maar je bent al meer dan 50 jaar lid van een toneelvereniging. Dat is nog veel meer dan 30 jaar Slagharenaar. Eerst van toneelvereniging de Klaver in Denekamp. Hier ben je begonnen als toneelspeler maar later werd je regisseur. In 1996 ben je met je familie verhuist om hier jullie melkveebedrijf voort te zetten, Al snel werd je lid van de plaatselijke toneelvereniging. En hier herhaalde de geschiedenis zich. Eerst weer speler daarna, regisseur, lk vraag me wel of dit toeval is, of heeft het ermee te maken dat je als speler niet erg goed was om de tekst te onthouden, maar praatte je jezelf hieruit door er een eigen draai aan te geven. 

Met regelmaat word je door familieleden gevraagd hoe de repetities gaan, je antwoord is dan eigenlijk altijd: lk weet niet wat het nog moet worden.... Wanneer dan uiteindelijk de uitvoering is ben je ook na 50 jaar nog steeds een zenuwachtig. 

Maar de Adjanican is natuurlijk niet het enige waar je druk mee bent. Het is natuurlijk boer eigen om niet te veel stil te zitten en altijd ongelooflijk hard te werken. Ondanks dat je al een tijdje kampt met suikerziekte, weerhoudt dit jou er niet van om nog bijna dagelijks even naar de boerderij te fietsen voor wat klusjes. En wat is het dan tegenwoordig makkelijk dat je je bloedwaardes zo van je telefoon of kunt lezen. Dit stukje techniek gebruik je dan ook volop. Alleen blijft je telefoon regelmatig op de boerderij liggen waardoor je weer een extra fietstochtje moet maken om je telefoon weer op te halen. Ach van een stukje fietsen blijf je natuurlijk ook fit. 

Gerrit ik hoop dat je nu niet zo zenuwachtig bent als voor de uitvoering maar bij deze wil ik je graag de oorkonde uitreiken. Want met meer dan 50 jaar toneelervaring heb je hem meer dan verdient. 

Gerrit kreeg de titel: Jonkheer van melkbus tot bühne meester. 

Tijdens deze middag werd ook een kleine verloting gehouden voor de onkosten.

Voor foto's Klik hier